Oorlog horen, zien en … ruiken
“Waarom? Waarom die van mij? Waarom niet iemand anders? Waarom hebben jullie hem niet kunnen beschermen?”
De zinnen maken indruk op me, de stem ontroert me. De woorden zitten bijna letterlijk in mijn voorstelling Zij zagen Oorlog, dus ik spreek ze vaak op toneel. Maar dit is echt, uitgesproken door Nadiia, een vrijwilliger uit Oekraïne. Via de Podcast Een Koelwagen voor Nadiia van De Correspondent maak ik kennis met haar. Voor de vierde aflevering vertaal ik haar woorden en verzorg een voice-over van de vrouw die 18 jaar in het leger diende en nu vrijwillig kriskras door Oekraïne rijdt om mensen de kans te geven afscheid te nemen van hun omgekomen geliefden.
Veel warmte in de wereld begint bij vrijwilligers. Dat zijn mensen die iets willen betekenen voor een ander. Ze volgen hun hart en vragen geen beloning. In Nederland kan de zorg niet functioneren zonder vrijwilligers en dat geldt ook voor de breedtesport en de culturele sector. Voor iedere voorstelling staan we daar in het theater bij stil, want ik vind de erkenning van die inzet essentieel.
Ook op een andere manier spelen vrijwilligers een centrale rol in mijn werk. Ik maakte de voorstelling Oscar en Oma Rozerood, waarin een hoofdrol is weggelegd voor Oma Rozerood, een vrijwilliger in de zorg. Eigenlijk een soort Nadiia. En grote delen van de opbrengsten van mijn voorstellingen gaan naar kleine vrijwilligersorganisaties die onder moeilijke omstandigheden hun werk doen, zoals bijvoorbeeld de Rendieren van Sinterklaas in het oosten van Oekraïne.
De vierdelige podcast Een Koelwagen van Nadiia kun je oa hier vinden: