april 2025

Al jaren speel ik mijn voorstelling Zij zagen Oorlog om geld in te zamelen voor kleine organisaties die zich richten op kinderen in oorlogsgebied. In 2025 en 2026 zijn dat de Rendieren van Sinterklaas. In de film vertel ik wat ze doen en dan snap je dat we dat willen ondersteunen.

In zijn jonge jaren zat hij vaak in theaters en hij kon veel klassieke werken woord voor woord citeren. Stukken van zijn toespraken zijn zelfs te herleiden naar werken van de beroemde toneelschrijver Ibsen. De jongeman hield van muziek en architectuur. En hij kon bovendien aardig tekenen.

Vanaf zijn geboorte is hij ongewenst in de Sovjet-samenleving, maar tegelijkertijd onmisbaar. Hij is fanatiek communist, maar wordt desondanks behandeld als een tweederangsburger. Met de nazi’s voor de poorten van de stad Charkiv, moet de belangrijkste tankfabriek van het land op de trein naar het oosten. Evacuatie dus.

Elke millimeter nemen haar ogen op. Ze beginnen bij mijn schoenen en eindigen bij mijn haar. Dan weer terug. En weer omhoog. Om op ooghoogte te eindigen. Ik zie afkeur, misschien zelfs walging. Ze schudt het hoofd kort om haar gevoel kracht bij te zetten. Ik weet dat ik schuldig ben en voel me ongemakkelijk.

Bovenop een berg beleef ik een paasvuur. Het is geen groot evenement en ook niet aangekondigd. Het is een feest voor het dorp, georganiseerd door een paar bewoners. Dat doen ze al tientallen jaren. Altijd op deze plek en altijd kleinschalig. Het toeval maakt dat ik erbij ben.

In een trekkershut in Duitsland speel ik volksliedjes op een guitarlele. Ik ben hier voor filmopnamen en doe heel voorzichtig een warming up van mijn stem voor later op de dag. Ik werd hier wakker met verse theaterboekingen uit het buitenland. Een machtig gevoel.

Afgelopen weekend trapten we ons festival-seizoen af. Na jaren theaters wilde ik wat meer straat, net als vroeger. Toen zong ik als tiener met mijn gitaar protestliederen in parken in de USSR. Waar ik overigens herhaaldelijk voor werd opgepakt. Ik hunker naar de sfeer van buiten en de intieme interactie (niet die Sovjet-gevangenis haha).

15 keer per jaar stuur ik mijn Kakofonie, een verzameling losse schrijfsels (via Substack). Die is vanzelfsprekend gratis en dat blijft hij ook. Als je die wil ontvangen, dan registreer je hier: De laatste Kakofonie vind je hier.

Via Cultuurpers kreeg ik een blog onder ogen over de empathische teloorgang van de samenleving, geschreven door de Honest Broker. Het is een lang stuk waarin Internet en talloze miljonairs (Musk voorop) eigenlijk de schuld krijgen van de vervlakking en kilte.