Elke maand gratis nieuwsbrief:

De geloofwaardige chefkok

De film Chef (2014) vertelt het verhaal van een Chefkok die in een beroemd restaurant niet lekker in zijn vel zit en het plezier in zijn werk verliest. Hij wordt ontslagen na een publieke discussie met een recensent. Privé gaat het ook niet lekker. Hij is een gescheiden vader en ziet zijn jonge zoon (10) deels door eigen onhandige keuzes amper. Hij besluit terug te gaan naar waar het voor hem als kok begon en opent een food-truck. 

Chef is een feel-good movie met prachtige (Cubaanse) muziek, geweldig eten en mooie beelden. De close ups van eten zijn voor liefhebbers om te genieten. Ook de cast is om door een ringetje te halen. Belangrijke bijrollen zijn bijvoorbeeld voor Scarlett Johansson, Sofia Vergara, Emjay Anthony, John Leguizamo, Robert Downey Jr. en Dustin Hoffman. De film is grappig en aandoenlijk. Ik raad het aan om hem een keer te kijken. Maar ik wil het in deze blog vooral hebben over hoofdrolspeler Jon Favreau, tevens de producent van deze low-budget film. 

Matig avonturenpark

Jon Favreau speelt veel in hele dure superheld-films, zoals Iron Man en Spiderman. Ze worden in kale studio’s zonder decors opgenomen en alles wordt er achteraf met de computer in geplakt. Verhalen zijn altijd hetzelfde en emoties vlak. Bekende regisseurs nemen dit genre niet al te serieus. De beroemde regisseur Martin Scorsese vindt dat superheldfilms meer weghebben van een matig avonturenpark, dan van een echte film. Volgens hem hoef je er niet voor te kunnen acteren, want de geloofwaardigheid wordt bepaald door de special effects en als acteur ben je onherkenbaar door de outfit van de superheld. 

Liefhebber van kleine verhalen

Die kritiek zal best hard aangekomen zijn bij de vakman Favreau die zijn carrière begon als komiek en verhalenverteller in kleine theaters. Hij stond bijna 15 jaar op vele podia, voordat hij een overstap maakte naar de film. Chef is wat dat betreft ook voor Favreau persoonlijk een terugkeer naar zijn roots, want het is een klein warm verhaal in een heel echt decor, waarin de acteur het verschil maakt. 

Om in alle omstandigheden geloofwaardig een chefkok te kunnen spelen volgde Favreau een opleiding op een koksschool. Daarna werkte hij als lijnkok in een restaurant en enige maanden bij een keten van in Cubaans eten gespecialiseerde foodtrucks. In die praktijk leerde hij hoe te koken en te eten, maar ook alles over inkoop van ingrediënten, gereedschap en het leven in een foodtruck. 

Zo’n voorbereiding gebeurt altijd buiten beeld. In het theater en in de bioscoop zie je alleen het eindproduct. Daar voel je iets bij en je vindt er iets van en veel daarvan wordt bepaald door de voorbereiding van de acteur op de rol. 

Transformatie tot chefkok

Dat gaat veel verder dan die chefkok die Favreau speelt, want hij bedacht ook zijn voorgeschiedenis die hem tot die kok maakte. En hoe hij zijn vrouw leerde kennen. En wat ze met elkaar deden. Hij verdiepte zich in de genres muziek en hoe hij daarin zijn smaak vond. Zo bracht hij het karakter waarin hij transformeerde tot leven. Het zijn aspecten die je niet terugziet in het verhaal van de film, maar die wel bepalend zijn voor de manier waarop je Favreau ervaart als Chef Casper. 

Dit is ook van toepassing op de karakters die ik speel in mijn voorstellingen. In theatershow Zij zagen Oorlog bijvoorbeeld zien jullie korte verhalen met daarin 6 karakters. Voor mij zijn dat echte mensen, met een voorgeschiedenis en leven waaruit hun keuze komt. Ik speel die mensen niet, ik word ze. Bij Zij zagen Oorlog zie je die transformatie bovendien voor je neus gebeuren, want het licht gaat nooit uit en het gordijn doen we niet dicht. 

Deel dit: