De zwarte tulp staat voor totale toewijding en liefde, voor veerkracht en het overwinnen van uitdagingen. In de Islamitische cultuur is het een symbool voor het goddelijke, perfectie en overvloed. “Zwarte Tulp” is de naam die de Nederlandse overheid na de Tweede Wereldoorlog koos voor de operatie die alle Duitsers het land uit moest gooien.
De aan de nazi’s gelieerde Duitsers waren (ruim) voor de bevrijding al vertrokken, grotendeels vrijwillig maar soms ook met geweld weggejaagd. Een aantal overleefde dat niet, want wraakgevoelens hadden vrij spel. Hoeveel doden er vielen is onbekend, want “de afrekening” werd niet geregistreerd. Toch hoopte de Nederlandse regering tijdens “Zwarte Tulp” nog zo’n 25.000 Duitsers uit te kunnen zetten.
Dat betroffen vooral families die ruim voor de oorlog naar Nederland waren verhuisd. Sommigen woonden hier al tientallen jaren. Maar er zaten ook Joodse vluchtelingen van Duitse komaf bij. Voor Minister van Justitie Kolfschoten (KVP) maakte die achtergrond niet uit, want ze moesten eruit en al hun bezittingen werden in beslag genomen.
De economische omstandigheden maakte dat niet iedere Duitser uitgezet kon worden. Een aantal was van cruciaal belang voor de industrie en velen werkten in de mijnbouw. Uiteindelijk wist de overheid toch duizenden Duitsers statenloos te maken en hun bezittingen in te pikken.
Nederland was daarin niet uniek, want in de periode 1946-1949 waren er miljoenen mensen zonder nationaliteit hulpeloos op de vlucht. In Europa waren dat er rond de 18 miljoen, in het Midden-Oosten zo’n twee miljoen.
Het meerendeel van deze mensen werd opgevangen, kreeg een nationaliteit en huis, en hielp bij de wederopbouw. Duitsland ving 14 miljoen mensen op, Polen 2 miljoen, Oekraïne (toen USSR) 500.000, Hongarije 250.000, Slowakije 75.000 en andere landen elk tienduizenden. In het Midden-Oosten ving het jonge Israël zo’n 900.000 mensen op, waaronder 200.000 Islamieten. 600.000 Arabische vluchtelingen konden niet rekenen op barmhartigheid, want ze werden door hun Arabische broeders na de verloren oorlog onder valse voorwendselen in kampen gestopt.
In de natuur bestaat de Zwarte Tulp niet. De bloem van perfectie en goddelijke overvloed is feitelijk niet echt zwart, maar heeft een diep donkerpaarse kleur. Soms zelfs donkerrood. Het is het resultaat van een lang proces waarin eigenschappen zijn aangepast om te komen tot een wenselijk product. Door het licht er op een bepaalde manier op te laten vallen kunnen we de suggestie wekken dat we te maken hebben met een gitzwarte bloem. Zo is het ook met de Palestijnse vluchteling.