Viktor Tsoj inspireerde een generatie
Eind jaren ’80 maakten wij gebruik van de ontspanning in de USSR om die dictatuur te ontvluchten. Zanger en songwriter Viktor Tsoj gebruikte die Glasnost om een album uit te brengen met liederen over armoede en onderdrukking en daarmee inspireerde hij de jeugd voor vele jaren.
Toen het Russisch niet langer de verplichte en opgelegde voertaal was, vertaalden de jongeren de songs van Tsoj naar hun eigen taal, zoals het Oekraïens, Kazachs en Wit-Russisch. Je kunt wel stellen dat de songs van Tsoj hielpen de oorspronkelijke talen in regio’s terug te brengen.
Met die maatschappij-kritische songs toerde hij door hij door de USSR, maar speelde hij ook in diverse West-Europese landen. Glasnost maakte mogelijk dat hij zijn toernee afsloot met een optreden voor 65.000 mensen in Moskou. Hij overleed in 1990 op 28 jarige leeftijd bij een auto-ongeluk, waarschijnlijk vanwege vermoeidheid (geen drank en drugs).
Staatskrant De Pravda schreef bij zijn overlijden:
Tsoj betekent meer voor de jongeren van onze natie dan welke politicus, beroemdheid of schrijver dan ook. Dit komt omdat Tsoj nooit heeft gelogen en zijn ziel nooit heeft verkocht. Hij was en bleef zichzelf. Het is onmogelijk om hem niet te geloven… Tsoj is de enige rocker die geen verschil kent tussen zijn imago en zijn echte leven. Hij leefde zoals hij zong… Tsoj is de laatste pure rockheld.
Zo’n eerbetoon is nu ondenkbaar.
De generatie die in 1990 16-25 jaar was, is nu vader en moeder van kinderen die vechten in de oorlogen in oa. Oekraïne, Armenië en Georgië. Dat zijn oorlogen waar Tsoj nooit achter zou hebben gestaan. Wat is er toch gebeurd dat die ouders die ooit dweepten met Tsoj die oorlogen nu gewoon laten gebeuren?
