Laten we hopen dat hij gezond blijft

israelische_verkiezingen.jpg

De uitgestrekte stad Haifa ligt op een berg en het is daarom niet altijd makkelijk om van A naar B te komen. Het openbaar vervoer is prima en varieert van een kleine stijle metro tot kabelbanen. Minder exotisch zijn de  mini-busjes en stadsbussen, maar op drukke slingerende wegen zorgen de chauffeurs voor het echte spektakel. Maar de echte entertainment vind je in een ouderwetse taxi.

Onze chauffeur is 47 jaar oud. Mijn moeder en ik zitten achterin en hij praat via de spiegel met ons, terwijl zijn rechterarm de auto door het wilde verkeer manoeuvreert. Met zijn linkerarm communiceert hij via het open raam met de wereld buiten de auto. Het is een harde werker en dat heeft hij zijn hele leven gedaan.

Ik woon natuurlijk in Nederland en dat intrigeert hem: “Waarom kom je niet hier wonen? Hier gebeurt tenminste wat. Conflicten, raketten. Kortom echte actie. En een economie die draait als een malle.” Mam en ik moeten er hartelijk om lachen, ook door de manier waarop hij het zegt, terwijl hij de taxi eenvoudig door een overvolle haarspeldbocht trekt.

En dan gaat het over de verkiezingen.

“Zou je op Yair Golan stemmen,” vraagt mijn moeder?

“Op die huilstruik? Laat me niet lachen.”

Golan is de leider van de socialistische partij in Israël. Deze linkse partij was lang de grootste partij van het land. Maar bij gebrek aan ideeën en echte visie is het verworden tot een splinterpartij die nog maar op een handvol zetels kan rekenen.

Tijdens de Hamas-aanval van 7 oktober 2023 was de voormalig generaal Golan zelf in Zuid-israël en vocht hij met handvuurwapens tegen de terroristen. Dat maakt hem in de ogen van velen tot een held. Maar zijn populariteit staat onder druk omdat hij kritisch is op de manier waarop Israël de oorlog tegen Hamas voert.

Terwijl we wachten voor een stoplicht draait de chauffeur zich om: “Golan is van het theedrinken en het overleggen. Maar in 2023 hebben de terroristen bewezen daar geen zin meer in te hebben.”

Mijn moeder beaamt dat.

“Zou je dan op Gadi Eisenkot stemmen,” vraagt ze.

Hij is de leider van “Yashar”, formeel een naar rechts-neigende-midden-partij, wel iets minder rechts als Likud van Netanyahu. Ze gaan nek aan nek. Yashar betekent “recht” in het Hebreeuws. En tegelijk ook “recht door zee”. Ik vind het een mooie woordspeling met oog op de corruptie waar Netanyahu van beschuldigd wordt. Eisenkot is voormalig stafchef van het Israëlische leger en verloor in de oorlog tegen Hamas een zoon. Sinds de invasie van Hamas uit oktober 2023 en de opstelling van de internationale gemeenschap, gelooft Eisenkot niet meer in een tweestatenoplossing, maar tegelijk is tegen de kritische standpunten van de religieuze partijen.

De chauffeur grinnikt en zegt: “Nee, die is ook om te huilen. Prima voor in de coalitie, maar niet als premier van dit land. Wat gaan al die sukkels doen als er weer raketten op dit land vallen? En er burgers worden verkracht? Praten en theedrinken. Dat hebben we jaren gedaan en dat heeft de wereld alleen maar ellende en extremisme gebracht. Er is niemand zoals Bibi en laten we hopen dat hij gezond blijft.”


Foto: campagneposter van Likud, met burgemeester Mamdani (New York) in dubieus gezelschap).

“Ze willen dat Netanyahu verliest. Laat ze niet winnen”

Likud

Delen